lunes, 10 de octubre de 2011

TITORÍA


DIFICULTADES Y ACTICTUDES EN LA VIDA

AGUANTA UN POCO MAS

AGUANTA UN POCO MAS.

Se cuenta que en Inglaterra había una pareja que gustaba de visitar las pequeñas tiendas del centro de Londres. Al entrar en una de ellas se quedaron prendados de una hermosa tacita. ¿Me permite ver esa taza? preguntó la señora, ¡nunca he visto nada tan fino!

En las manos de la señora, la taza comenzó a contar su historia: Usted debe saber que yo no siempre he sido la taza que usted está sosteniendo. Hace mucho tiempo yo era solo un poco de barro. Pero un artesano me tomó entre sus manos y me fue dando forma. Llegó el momento en que me desesperé y le grité: ¡Por favor..ya déjeme en paz! Pero mi amo sólo me sonrió y me dijo: Aguanta un poco más, todavía no es tiempo

Después me puso en un horno. ¡Nunca había sentido tanto calor! Toqué a la puerta del horno y a través de la ventanilla pude leer los labios de mi amo que me decían: Aguanta un poco más, todavía no es tiempo.

Cuando al fin abrió la puerta, mi artesano me puso en un estante. Pero, apenas me había refrescado, me comenzó a raspar, a lijar. No se cómo no acabó conmigo. Me daba vueltas, me miraba de arriba a abajo. Por último me aplicó meticulosamente varias pinturas. Sentía que me ahogaba. Por favor déjame en paz, le gritaba a mi artesano; pero él solo me decía: aguanta un poco más, todavía no es tiempo.

Al fin, cuando pensé que había terminado aquello, me metió en otro horno, mucho más caliente que el primero. Ahora si pensé que terminaba con mi vida. Le rogué y le imploré a mi artesano que me respetara, que me sacara, que si se había vuelto loco. Grité, lloré; pero mi artesano sólo me decía: Aguanta un poco más, todavía no es tiempo.

Me pregunté entonces si había esperanza. Si lograría sobrevivir aquellos tratos y abandonos. Pero por alguna razón aguanté todo aquello. Fue entonces que se abrió la puerta y mi artesano me tomó cariñosamente y me llevó a un lugar muy diferente. Era precioso. Allí todas las tazas eran maravillosas, verdaderas obras de arte, resplandecían como solo ocurre en los sueños. No pasó mucho tiempo cuando descubrí que estaba en una fina tienda y ante mi había un espejo. Una de esas maravillas era yo. ¡No podía creerlo! ¡Esa no podía ser yo!

Mi artesano entonces me dijo: Yo se que sufriste al ser moldeada por mis manos, mira tu hermosa figura. Se que pasaste terribles calores, pero ahora observa tu sólida consistencia, se que sufriste con las raspadas y pulidas, pero mira ahora la finura de tu presencia. Y la pintura te provocaba nauseas, pero contempla ahora tu hermosura. Y, ¿si te hubiera dejado como estabas?

¡Ahora eres una obra terminada! ¡Lo que imaginé cuando te comencé a formar!.

Querido hermano que lees. Tú eres una tacita en las manos del mejor alfarero: Dios. Confíate en Sus amorosas manos aunque muchas veces no comprendas por qué permite tu sufrimiento. 

CUMPLEANOS

Hoxe cumple anos Andrea Faviola. Moitas FELICIDADES!!

jueves, 6 de octubre de 2011

TRABALLOS PENDENTES

Animamos ás alumnas de PCPI de Peiteado para que colaboren na producción do Festival de Bonifacia con motivo da sua pronta Canonización en Roma o día 23 do presente mes. De maneira que lles pedimos que realicen unha poesia en referencia a fundadora das servas de San Xosé e que será recitada no citado festival que tendrá lugar no Salón de Actos da Escola. Para elo, todas as mañás as alumnas leen un párrafo referente a súa vida e obra co fin de que a coñezan un pouco máis, e lles sirva de motivación para a elaboración da poesía.

Por outro lado tamén pedimos a súa colaboración para que realicen unha serie de preguntas que lles propondrían aos profesores que están casados, con motivo da Celebración da Familia no mes de Novembro.

Asimesmo esperamos suxerencias para as actividades complementarias e conmemoracións a realizar no presente curso: magosto, entroido, final de curso, etc.

GRACIAS A TODAS

O ELEFANTE ENCADEADO


lunes, 3 de octubre de 2011

TÍTORÍA. CONCLUSIÓNS


Despois de expresar os nosos aspectos positivos e negativos, chegamos a conclusión de que moitas opinións externas poden influenciar negativa ou positivamente na nosa forma de ver a vida. Consideramos que todas as persoas teñen algo que ofrecer a sociedade, todas as persoas erran e teñen dereito a intentalo de novo merecendo un pouco máis de confianza sobre todo por parte das persoas máis cercanas: familia, amigos...Ese apoio é fundamental no desenrolo persoal.
Por suposto esa confianza hai que gañala e neso estamos a traballar.
O importante e seguir adiante. ¡ÁNIMO A TODAS!

REUNIÓN DOS REPRESENTANTES DE AULA COS PROFESORES

Mañá día 4 de Outubro as 16 horas terá lugar no salón de actos da Escola a reunión dos representantes de aula (Andrea e Lucía) cos profesores para dar a coñecer as actividades propostas para o primeiro trimestre do curso 
2011-12